RSS  

خواهیم  که  ما  روزی، دیدار کنیمت جان       ای جان تو مرادیومامحتج این درمان

ای جان  بخوان  ما را، تا نزد  تو ما  اییم         امروز  نخواندی  و ما  زائر  فرداییم  

فردا همه در خاکیم از دوری ات ای جانا          امشب کرمی کن تو، در خواب بخوان مارا  

در خواب بکن درد  اشفته  دلان  درمان          گیرند به عشق تو این مرده دلان چون جان 

درمان   هر  دردی،ما را  غلامت  کن             ما حلقه به گوشانیم،دیوانه ی نامت کن

تا ما به نام تو،جان  را  کنیم  قربان              جان  که  شود  نابود، روحم  غلامتان 

روحم  غلام  تو در هر دو جهان جانا                شاید  که  اینگونه، ارام  شود  دلها

ما همه چندی سوار و چونکه دنیا مرکب است    ما    همه  هستیم   بر   مرکب   سوار

پس چرا هر  چه مسن تر می  شود      می شود دور از خدا و می کند الله فقود 

مگر این است که باید ادمی ترسان شود  رو به الله کرده و هم مونس قران شود 

نام قران را چو می اید به یکدم در وجود  

http://alisabzevari02.blogfa.com/      میباشد لطفا پس از خواندن انها نظر یادتدن نره

گفتمش  با  من  اگر  یک  ذره  می  خواری  کنی         باید    از  بهر  طرب  با  دل  وفاداری  کنی   

من    می   و   میخانه   را  با  خون  خود  اویختم         جان خود را دادم و خون در جم می ریختم  

گفت می خواری را از برای عاشقان افسانه ایست        عاشقان مست می اند ومی چو یک دیوانه ایست  

انکه   چون   تو   جامی   از   می   می خورد              این   بدان   کو   پادشاه   خانه    ایست  

****   

دلا در گوشه ی می خانه دنبال چه می گردی        مگر معشوق خود را تو در این میخانه گم کردی  

****  

در عالم مستی ملکی گفت که ای دوست       در کار تو افتد گرهی  باز کن  ان  را   

دنیا گر عظیم است  ولی ارزش ان نیست         با  هر  حرم  و ناحرمی  کرد  مدارا   

فانی است همه  گیتی  و این عالم و دنیا         عاقل بود انکس که زند سازوصدارا   

عاقل  به جهان  هیچ  نیاسود  دمی چون         دانست که دنیا بودش رو به سپارا   

جاهل  همه را خواست به  دنیا  زهوسها         تا  اینکه  بیفتاد  به  گرداب    فکارا   

روزی که به خود امدشان جاهل سرمست        دیدش که گرفتست خدا دست و پا را   

شرمنده  ز  هر  کار  که  می  کرد  به دنیا         توبه   طلبیدش   ز  درگا ه  خدا    را   

پس خوب تو با خوب نشین و همه خوبی        اموز به انکس که پی است او خدا را   

****  

نمازم رابه صبح وظهروشب کی خوانده ام دوست      عرق در روده ام چون اب در جوست  

به     فکر    مستی    و     می  خواری ام    من      گل خوشبو به نزد پست بی بوست 

دل    عاشق     زعشق    دوست   می سوخت      وگر نه غم به  نزد  دل  چه  نیکوست 

 خدای    من   ،    خدای     من   ،    خدایم            چرا پستی  در  این  دنیا  نیروست  

چرا    مستان    همه    عا شق     پرستند             مگر  از  درد  و  هجران  زود  رستند   

و  یا  که  درد    و        هجرانی        ندیدند             و  یا  که  جام  معشو قان چشیدند  

اگر    اینگونه     مستان    مست    گشتند              همه  حقا  که   مصحوبان   دشتند

معشوق چو با مرگ مرا زندگی اموخت       من مردم و این مرگ به حالم چو دلش سوخت   

****  

ای مرگ اجل با من مسکین نشود جفت      داند  که  نیرزد  بر  من  مرگ  بسی  مفت   

من مرگ نخواهم اجلم زهر فراق است         غمخوانه ی قلبم چو که بی مرگ یراق است  

دنیای سیه چشم به من مرگ نیاموخت         کین دل  زفراق  اجل  مرگ  بسی سوخت       

****   

ای مرگ سراغ من مجنون صفت اکنون تو بیا         تا بگویم شرح درد عالم مستی به تو

جام   من  ا ز جام  انها  اسمانی تر    بود         چونکه می دانم که دیگر لخظه ی دیدار نیست  

****       

 عشق،یارا بار دیگر ساکن می خانه شد    این دل تازه زغم ازادگشته،عاشق وویرانه شد

برهوای عشق یارم رفت رو سوی او          از نوای پاسخش،مجنون و بس دیوانه شد

*****

****  

عاشقی خواهد دلی اکنده ازمهروصفا       تا دهد بهردل معشوق هر دم او بها  

من   نباشم   لایق  عاشق  شدن           چون نمی خواهم در این دنیا بقا  

******