تبليغاتX
غزل های عارفانه
سروده های یک سبزواری
 امام رضا(ع)
عمری است که ما در دل میل حرمت داریم     اخر که زدوری ات اشفته و غم داریم 

خواهیم  که  ما  روزی، دیدار کنیمت جان       ای جان تو مرادیومامحتج این درمان

ای جان  بخوان  ما را، تا نزد  تو ما  اییم         امروز  نخواندی  و ما  زائر  فرداییم  

فردا همه در خاکیم از دوری ات ای جانا          امشب کرمی کن تو، در خواب بخوان مارا  

در خواب بکن درد  اشفته  دلان  درمان          گیرند به عشق تو این مرده دلان چون جان 

درمان   هر  دردی،ما را  غلامت  کن             ما حلقه به گوشانیم،دیوانه ی نامت کن

تا ما به نام تو،جان  را  کنیم  قربان              جان  که  شود  نابود، روحم  غلامتان 

روحم  غلام  تو در هر دو جهان جانا                شاید  که  اینگونه، ارام  شود  دلها

|+| نوشته شده توسط علی رودسرابی در یکشنبه دوازدهم آذر 1385  |
 نام خدا
اول  دیوان   ما     باشد    چو    ا ز     پروردگار    انکه کرده این دل مجنون من را بی قرار 

ما همه چندی سوار و چونکه دنیا مرکب است    ما    همه  هستیم   بر   مرکب   سوار

|+| نوشته شده توسط علی رودسرابی در سه شنبه هفتم آذر 1385  |
 
بسم الله است ما را در سراغاز وجود     ادمی پای به دنیا می گذارد با سجود 

پس چرا هر  چه مسن تر می  شود      می شود دور از خدا و می کند الله فقود 

مگر این است که باید ادمی ترسان شود  رو به الله کرده و هم مونس قران شود 

نام قران را چو می اید به یکدم در وجود  

 

|+| نوشته شده توسط علی رودسرابی در سه شنبه هفتم آذر 1385  |
 
 
بالا