غزل های عارفانه

امام رضا(ع)

alisabzevari — Sun, 03 Dec 2006 14:25:21 GMT

عمری است که ما در دل میل حرمت داریم اخر که زدوری ات اشفته و غم داریم

خواهیم که ما روزی، دیدار کنیمت جان ای جان تو مرادیومامحتج این درمان

ای جان بخوان ما را، تا نزد تو ما اییم امروز نخواندی و ما زائر فرداییم

فردا همه در خاکیم از دوری ات ای جانا امشب کرمی کن تو، در خواب بخوان مارا

در خواب بکن درد اشفته دلان درمان گیرند به عشق تو این مرده دلان چون جان

درمان هر دردی،ما را غلامت کن ما حلقه به گوشانیم،دیوانه ی نامت کن

تا ما به نام تو،جان را کنیم قربان جان که شود نابود، روحم غلامتان

روحم غلام تو در هر دو جهان جانا شاید که اینگونه، ارام شود دلها

نام خدا

alisabzevari — Tue, 28 Nov 2006 07:58:31 GMT

اول دیوان ما باشد چو ا ز پروردگار انکه کرده این دل مجنون من را بی قرار

ما همه چندی سوار و چونکه دنیا مرکب است ما همه هستیم بر مرکب سوار

alisabzevari — Tue, 28 Nov 2006 07:55:44 GMT

بسم الله است ما را در سراغاز وجود ادمی پای به دنیا می گذارد با سجود

پس چرا هر چه مسن تر می شود می شود دور از خدا و می کند الله فقود

مگر این است که باید ادمی ترسان شود رو به الله کرده و هم مونس قران شود

نام قران را چو می اید به یکدم در وجود

alisabzevari — Mon, 13 Nov 2006 06:47:18 GMT

دوستان عزیز غزلهای عاشقانه در وب سایت

http://alisabzevari02.blogfa.com/ میباشد لطفا پس از خواندن انها نظر یادتدن نره

عرفان

alisabzevari — Mon, 06 Nov 2006 15:12:18 GMT

دوش امد چو به خوابم ملک ستر و عفاف تا بنوشد جرعه ای او از می و پیمانه ام

گفتمش با من اگر یک ذره می خواری کنی باید از بهر طرب با دل وفاداری کنی

من می و میخانه را با خون خود اویختم جان خود را دادم و خون در جم می ریختم

گفت می خواری را از برای عاشقان افسانه ایست عاشقان مست می اند ومی چو یک دیوانه ایست

انکه چون تو جامی از می می خورد این بدان کو پادشاه خانه ایست

****

دلا در گوشه ی می خانه دنبال چه می گردی مگر معشوق خود را تو در این میخانه گم کردی

****

در عالم مستی ملکی گفت که ای دوست در کار تو افتد گرهی باز کن ان را

دنیا گر عظیم است ولی ارزش ان نیست با هر حرم و ناحرمی کرد مدارا

فانی است همه گیتی و این عالم و دنیا عاقل بود انکس که زند سازوصدارا

عاقل به جهان هیچ نیاسود دمی چون دانست که دنیا بودش رو به سپارا

جاهل همه را خواست به دنیا زهوسها تا اینکه بیفتاد به گرداب فکارا

روزی که به خود امدشان جاهل سرمست دیدش که گرفتست خدا دست و پا را

شرمنده ز هر کار که می کرد به دنیا توبه طلبیدش ز درگا ه خدا را

پس خوب تو با خوب نشین و همه خوبی اموز به انکس که پی است او خدا را

****

نمازم رابه صبح وظهروشب کی خوانده ام دوست عرق در روده ام چون اب در جوست

به فکر مستی و می خواری ام من گل خوشبو به نزد پست بی بوست

دل عاشق زعشق دوست می سوخت وگر نه غم به نزد دل چه نیکوست

خدای من ، خدای من ، خدایم چرا پستی در این دنیا نیروست

چرا مستان همه عا شق پرستند مگر از درد و هجران زود رستند

و یا که درد و هجرانی ندیدند و یا که جام معشو قان چشیدند

اگر اینگونه مستان مست گشتند همه حقا که مصحوبان دشتند

مرگ

alisabzevari — Thu, 02 Nov 2006 06:35:18 GMT

ای مرگ سراغت زمی دوست بپرسم من می نخورم از غم این مرگ نترسم

معشوق چو با مرگ مرا زندگی اموخت من مردم و این مرگ به حالم چو دلش سوخت

****

ای مرگ اجل با من مسکین نشود جفت داند که نیرزد بر من مرگ بسی مفت

من مرگ نخواهم اجلم زهر فراق است غمخوانه ی قلبم چو که بی مرگ یراق است

دنیای سیه چشم به من مرگ نیاموخت کین دل زفراق اجل مرگ بسی سوخت

****

ای مرگ سراغ من مجنون صفت اکنون تو بیا تا بگویم شرح درد عالم مستی به تو

alisabzevari — Wed, 25 Oct 2006 07:14:18 GMT

ساقیا امشب کسی با این دل ما یار نیست همه می تنها خورند با ما کسی می خوار نیست

جام من ا ز جام انها اسمانی تر بود چونکه می دانم که دیگر لخظه ی دیدار نیست

****

عشق،یارا بار دیگر ساکن می خانه شد این دل تازه زغم ازادگشته،عاشق وویرانه شد

برهوای عشق یارم رفت رو سوی او از نوای پاسخش،مجنون و بس دیوانه شد

*****

****

عاشقی خواهد دلی اکنده ازمهروصفا تا دهد بهردل معشوق هر دم او بها

من نباشم لایق عاشق شدن چون نمی خواهم در این دنیا بقا

******